Eind 2019 belandde Gerard na een periode in Duitsland in Eerbeek. Op zoek naar verbinding stuitte hij op een vacature voor een timmerman bij De Maakplaats (The Villa). “Ik ben handig, heb veel geklust – misschien is dit wel iets voor mij.” De Maakplaats is een plek die voelt als familie. “Het is een omgeving waar iedereen zichzelf mag zijn; kinderen én volwassenen.”
Talent voor verbinding: ‘Ik voel de kinderen aan’
Gerard, met een achtergrond in de Z-verpleging (verstandelijk gehandicaptenzorg), ontdekte dat zijn omgang met kinderen van nature ging. “Het verloopt automatisch. Zelfs in drukke weken word ik er niet moe van.” Zijn talent is een veilige basis bieden. Zo herinnert hij zich een Oekraïens jongetje, getraumatiseerd door de oorlog, dat bij hun eerste ontmoeting op zijn schoot kroop. “Die band is er nog steeds, met hem en zijn moeder.”
Zijn ervaringen met eigen trauma’s uit zijn jeugd en de ervaringen met zijn zoon die als kind vastliep in het onderwijssysteem, maakten hem ervaringsdeskundig. “Als je je trauma’s hebt doorlopen, kun je die ervaring teruggeven. Dat voelt bevredigend.” Voor pubers werkt zijn benadering ook erg krachtig: “Als je jezelf durft te laten zien, in plaats van te doen alsof je alles weet, creëer je verbinding.”
De Maakplaats als veilige haven
Gerard is al zeven jaar betrokken, zonder een dag spijt te hebben gehad. “Als ik ziek ben, blijf ik zo lang mogelijk.” Zijn inzet is onwrikbaar: woensdagmiddag, donderdagmiddag en vrijdagavond. Een recent voorbeeld raakte hem. “Een meisje dat vier jaar geleden met overmatige aanhankelijkheid en duidelijke signalen van verwaarlozing bij The Villa kwam, liep nu stage bij ons. Hoe ze zich heeft ontplooid… ik was bijna tot huilen toe geroerd.”
De doelgroep van De Maakplaats veranderde in die jaren wel enigszins. Waar het eerst vooral naschoolse activiteiten waren, komen nu ook ‘thuiszitters’, neurodiverse kinderen met een ‘rugzakje’ en pubers. “We hebben een aanzuigende werking voor kinderen die elders niet passen.”
Kritiek op het onderwijs: ‘Het systeem is geweldadig’
“Het onderwijs is een nauw gaatje waar kinderen doorheen moeten. Mijn zoon werd er met geweld doorgepropt.” Hij ziet hoe prestatiedruk van ouders, scholen en de samenleving kinderen verlamt. “Elk kind heeft nieuwsgierigheid. Als je die faciliteert op het juiste moment, zijn het sponsen. Maar als je dingen erin duwt als het niet uitkomt, werkt het averechts.”
Gerard gelooft in vertrouwen en aanvaardbare risico’s. “Laat een kind in een boom klimmen. Laat een 8-jarige met een decoupeerzaag werken. We leggen de lat te laag uit angst voor gevaren en claims.” Voor Gerard is leren door doen essentieel; fysiek en mentaal.
Verbinden in een gepolariseerde wereld
In zijn pubergroep ziet Gerard hoe verschillen kunnen verbinden. Zo was er een jongen die een ander opsloot in de kelder, waarna het slachtoffer enorm van streek raakte en naar huis ging. Gerard begeleidde de dader om het goed te maken. “Uiteindelijk kwamen ze dichter bij elkaar.” Ook tussen een anti-woke jongen en een regenboog-meisje zag hij een spontaan gesprek ontstaan. “Ze ontdekten dat ze elkaar niet wilden bekeren, en dat was genoeg.”
“De Maakplaats is een smeltkroes. Als je kinderen leuke dingen laat doen en met elkaar laat chillen, verdragen ze grote verschillen ineens veel beter.”
Een eilandje van hoop – ook in de vakantie
The Villa conformeert zich niet aan buitenwereldse normen. “We doen ons eigen ding. Kijk naar ons als je wilt. Leer mee.” Voor Gerard is de plek een troostend eilandje in een gepolariseerde samenleving. “We hebben zoveel overeenkomsten: we willen allemaal het goede voor onze kinderen. Laten we die benadrukken in plaats van de verschillen.”
En zo is het: zelfs nu het vakantie is, gaat de jongerenavond gewoon door. “Dan zie je weer dat er zo’n tien, elf pubers komen. Dan heb je vanavond een feestje met z’n allen, dan zijn ze weer blij.” Gerard lacht. “Ik verheug me er nu al op.”